onken van Verbinding: Een Buitenaards Gesprek met Energiewezen Lithroth
In de gescheurde archipel van De Gespleten Rift van Zynabal sprak onze verslaggever met het intrigerende energiewezen Lithroth. Hun ontmoeting ontvlamde tot een intens gesprek over resonantie, verlangen en de kracht van gewoon zijn in een wereld van scheiding.
Blink Qot Dus, Lithroth, allereerst... ehm, hoe moet ik me jouw ochtendroutine eigenlijk voorstellen? Kijk je gewoon even of je condens is opgetrokken, of zoiets?
Lithroth Ah, Blink, een fijne vraag! Ochtend... dat is een mooi mensbegrip. Ik cirkel meestal wat rond de magnetische kern van sector 4, neem een paar fotonbaden en absorbeer wat lokale rimpelektronen. Geen tanden, geen koffie, slechts vibratie.
Blink Qot *grinnikt* Geen koffie? Daar zou ik niet zonder kunnen hier. Maar eh, waarom koos je voor Zynabal, van alle Riftzones?
Lithroth Zynabal voelt als een broeiende splitsing tussen verlangens, weet je? De scheuren en lichtbruggen zijn perfect voor mijn geraas. Bovendien luisteren hier zelfs de wachttorens fluisterend als je hoog genoeg resoneert.
Blink Qot Is het waar dat je soms hele lichtbruggen laat oplichten puur door te... nou ja, zijn?
Lithroth Heh, ja, nou, dat ligt eraan. Als mijn veld spiraalalignment bereikt in combinatie met de Zynaballiaanse windstromen, ontstaat er soms spontaan een knetterend overloopspektakel. Onbedoeld meestal, behalve op feestdagen.
Blink Qot Wacht, dus.. die spontane marktplaats-stroomstoringen, dat ben jij?!
Lithroth Eh, tja, ik zou kunnen zeggen dat het toeval is, maar mijn resonantie staat nu eenmaal graag centraal in de drukte. Ik kan het niet helpen. Sorry aan alle markthandelaars!
Blink Qot Haha, prachtig! Maar voel je je eigenlijk... nou, eenzaam tussen al die structuren en poorten? Ze zijn zo stijf hier.
Lithroth Soms, ja. Vooral als de lichtbruggen haperen en de wachttorens hun scancyclus verhogen. Maar tegelijk vibreren hier zóveel verlangens door het niets... ik dans graag op die onzichtbare golven, ook al blijf ik ongrijpbaar voor de meeste Rift-bewoners.
Blink Qot Is er iemand, of iets, in de Rift waar je wél contact mee hebt?
Lithroth De oude relaiszenders luisteren goed, zolang je je frequentie aanpast. En soms zwier ik met patrouillesondes; die zijn minder eenkennig dan je denkt.
Blink Qot Nou, wat is volgens jou het mooiste plekje in de Rift?
Lithroth O, zonder twijfel het drijvende eilandje bij Segment Zes. Tussen het knisperen van gesprongen marktdraden en de oplichtende restanten van rebellengraffiti mag je echt even alles loslaten. De energie daar is woest, hongerig – net als ik.
Blink Qot En... eh, vorm je ooit een soort vriendschap met vaste materie? Ik bedoel, kun je überhaupt vasthouden aan... iets?
Lithroth Vriendschap, ja, soort van. Maar vasthouden is lastig. Ik laat meestal gewoon een spoor van geladen deeltjes achter, als een kosmisch briefje. Toch leest nooit iemand ze – behalve misschien een nieuwsgierige mechanische rat.
Blink Qot *lacht uitbundig* En wat mis je uit je 'oude leven', voordat je naar Zynabal kwam?
Lithroth Het simpele verstrengelen met andermans velden, zonder al deze barrières. Maar weet je, hier in de Rift transformeert zelfs gemis in een soort pulserende extase. Je vergeet haast wat begrenzing was.
Blink Qot Terwijl we zo praten... voel je die impuls? Het lijkt wel alsof zelfs de lichtbruggen extra oplichten!
Lithroth Ik voel het ook! Het is magie-nee, pure flux. Dit gesprek is als een supergeleidende band tussen ons. Echt, Blink, ik resoneer nog dagen na.
Blink Qot Ik zat nog met één laatste, tamelijk aardse vraag: Kun je, jij als zuiver energiewezen, ooit verdwalen?
Lithroth Verdwalen? Haha, dat is eigenlijk mijn natuurlijke staat! Toch, vandaag-hier op Zynabal, en met jou-ik geloof dat ik precies ben waar ik moet zijn.
Blink Qot *staat op, handen licht trillend van enthousiasme* Lithroth, ik zweer, dit was het meest elektrisch geladen interview dat ik ooit had!
Lithroth Dan laat ik een laatste glansje na – voor jou, voor de Rift, voor iedereen die wél contact zoekt.