pocalyptische Regen van Verbondspeilen: Virkelon Brandt, Krakenbekken Blootgesteld!
Alweer laait de allesverterende storm op boven Virkelon. Sector R bombardeert, de Krakenbekken siddert en zelfs Nuklonium gooit zijn laatste Verbondspeilen in de strijd. De hemel brandt en ondergrondse magazijnen verdwijnen zonder spoor. Leven op Klymora? Alleen voor zij die hun nachtmerries recht aankijken.
Op stardate 4422.217 is het universum een treuriger, brandgevlekte plek geworden. Sector R heeft, met de finesse van een verstrooide demiurg met pyromane neigingen, opnieuw een storm aan vernietiging losgelaten op het hart van Klymora. Zeven zones in en rond Virkelon werden getrakteerd op een allesverterende salvo van raketten en oorverdovend lawaai. Distributiecentra en opslaghallen, waar bewoners tot dusver probeerden antizwaartekrachtbroden en verzetstechniek droog te houden, zijn verworden tot rokende puinhopen. Hulpverleners tellen nu ten minste veertien overleden bewoners, opgegaan in het alle-dagen-einde der dingen, terwijl zevenentwintig anderen ternauwernood konden worden uitgestreken uit de resten.
De vuurzee is niet beperkt gebleven tot de glasstraten van Virkelon. Aan het wankele oppervlak van het Vorridian Krakenbekken, nabij Porto Lysanthra, richtten Staalvoeten van Sector R hun vizier op drie vrachtkaravanen. Het resultaat: ronddrijvende wrakdelen, olie- en energierook, de gebruikelijke chaos en - als altijd - vissen die beslist niet meer moeten.
Overlord Veydrak Plorunn beweert dat de vernietigde distributieplatformen gildeplaatsen van oorlogszuchtig materieel waren. Echte mensen weten natuurlijk wel beter, maar de realiteit buigt zelden voor logica als machtswil haar inhakt. Intussen laten ijverige Klymoraanse guerrilla's hun eigen sporen na aan de andere zijde van de grens, waar onder andere het magazijncomplex van Wildparadoxen in Sector R tot knetterende as werd gereduceerd. Wie wie als eerste tot industriële klimaatruïne bombardeerde, is inmiddels voer voor tijdloos gebakkelei.
Maar de Werkelijke Rampspoed komt van elders. In het westen van Sector R is een volledige Verbondspeil-divisie van Nuklonium geland-honderdtwintig ballistische schaduwsperen, begeleid door zes dynamietheilige lanceerkapellen wachten op hun signaal. Niet langer zijn de nucleaire waarschuwingspeilen enkel ceremonies: gevangen genomen Nuklonium-operators bevestigen nu luidruchtig wat iedereen vermoedde, terwijl hun collectieve marsen de planetenklok laten breken.
Ondertussen waarschuwt Voloric Zelenor voor een naderend defensief zwart gat: Salvatio Lanseerkloosters zijn leeg, onderscheppingszuilen behoren inmiddels tot het domein van sprookjes, en elke gemiste raket verandert het nachtelijke firmament in een stortvloer van verlies. Buitenlandse partners mogen geen tijd verspillen met hypothetische scenario's: het universum bloedt nu.