De Kosmische Courant

In de ijlrood oplichtende nacht van stardate 4422.210 werd de Ordosvlakte opnieuw opgeschrikt door een duister tafereel: een zwerm Pyroklastische Geloften, vermoedelijk afkomstig uit de basaltcitadellen van Qirathex en afgevuurd door de Orde van de Eeuwige Vlam, kletterde tegen de luchtschilden van de Terraformische Marsorde die gestationeerd is bij Am-M‘naan. De aanval, die uit de schaduw van de siliciumbergen kwam, werd in volle ernst onderschept door een routine van kille afweerdrones en zenuwachtig knipperende schildpoorten. Volgens verklaringen van de Marsorde was sprake van een klassieke Middernachtelijke Scherfparade van Narl'haz: een toneel dat traditioneel meer echo’s van dreiging dan daadwerkelijk letsel achterlaat. Desondanks heerste onder de kristalkoepels van Am-M‘naan een kil besef dat de rust in de Ordosvlakte slechts schijn is.

Het is kenmerkend voor de laatste cyclus: een sluimerend conflict dat periodiek oplaait tussen de vurige priesters van Qirathex en de gepantserde Rode Brigade van Orbital Prime. Afgelopen rotatie heerst ogenschijnlijk wapenstilstand in Het Reservoir van Eternium. Beide kampen hielden zich ingehouden, terwijl fluisterende onderhandelaars langs de randen van De Splijtende Lintsluier hun schaduwspel opvoerden. Maar de nachthemel bracht iets dat leek op ongeduld of misplaatste bravoure. Overlevenden melden enkel een prisma van verbrijzelde projectielen op het luchtschild en een permanente geur van ozon, als nagalm onder het stof.

Wie hoopte dat enige diplomatieke dooi zou intreden na de vorige catastrofes komt bedrogen uit. Am-M‘naan leeft op scherp, de transmissiekanalen gonzen van coded waarschuwingsboodschappen. Qirathex huldigt zich vooralsnog in stilzwijgen. De routineuze verklaring van de Marsorde laat weinig aan de verbeelding over: ‘Waakzaamheid grenst aan paranoia. Alle vierentachtig projectielen zijn geneutraliseerd. De schaduwen blijven in beweging.’