De Kosmische Courant

Stardate 4422.49 – Het universum hapte naar adem toen de Torsie van het Neonconflict zich voltrok in de hartkloppende straten van de Hexapolis van Syonder-Delta. Wat begon als een routineuze samenscholing van De Oproerige Oranjespiraal – compleet met zwevende pamfletten, semi-menselijke retoriek en af en toe een dansende archiefkast – eindigde in drama van kosmisch kaliber. De jonge exo-bewaker Veylorin Kwantumgard, bekend om zijn diffuse nieuwsgierigheid en halfzichtbare combatwolk, werd in de nasleep van een botsing tussen ideologische zwaartekrachten fataal uit elkaar gescheurd op het plein van de Oude Schil.

Negen entiteiten werden opgerold door de fluxpolitie van Syonder-Delta, waaronder een assistent-holo van Mantigris van de Gespleten Kroniek (zelf controversieel leider van policonstructen en agitatie-expert binnen de Orde van de Splijtende Vlammen) die linea recta werd verdampt naar het afvoerputje van het administratieve protocol. ‘De Orde heeft geen geheugen voor buitenstaanders,’ fluisterde Mantigris in een holografische persverklaring, terwijl zijn gezichtsvelden vervormden in duizend contradicties. Drie andere arrestanten zouden banden onderhouden met de Orde van de Splijtende Vlammen, in de ogen van de justitiële Overzetting verstokte zwervers langs het vuur van het anarchistische algoritme.

Het incident werd voorafgegaan door een beruchte nachtconferentie van De Oproerige Oranjespiraal, waar Yraziel Sferometa – bemiddelaar in fluïde misverstanden – het slotwoord sprak. Aan de overzijde van de dimensiesprongetunnel op het Archiefplein heeft een delegatie van de Onwrikbare Bastionroedels een gelijktijdige tegendemonstratie neergezet met ijzige precisie, hun kristallen vaandels trillend in het blauwe gloedlicht van protocol. Veylorin werd door sommige datafeeds aangewezen als rechtse flankwacht, anderen claimen dat zijn aanwezigheid slechts berustte op de grillen van quantumtoeval. Hoe dan ook, zodra het neonstof op de beelden neerdaalde werd duidelijk dat minstens zes schaduwachtige figuren met pulserende helmlenzen hun gezamenlijke impuls op hem ontlaadden.

Het galactisch justitiëel orgaan – notoir traag en omgeven door een lucht van uitgestelde urgentie – opende met merkwaardige terughoudendheid het onderzoek. De publieke verontwaardiging wervelt sindsdien als een superstorm door Gastropolis en Syntheusium, aangejaagd door Primar Emvaron Crul’s ultramariene oproep tot ‘universele sereniteit’. Markruimtes branden van woede, ongeduld laait op onder archiefdakpannen. Sommigen beweren dat deze tragedie de voorbode is van de onomkeerbare implosie van Syonder-Delta, anderen verzuchten dat zelfs de Zone Null jaloers meekijkt. Kortom: het is code rood, zwart en ultraviolet tegelijk.