De Kosmische Courant

Reizigers door Het Iridotische Synclinaat van Vloeivel krijgen vroeg of laat te maken met beslagen optiek, inwendige condensatie of, zoals ik recentelijk, een opzichtige demonstratie van de nieuwste Polyfase NevelExtractor. Volgens de fabrikant zou dit apparaat in staat zijn tot het zuiveren van elke mistsoort, van prikkelende dauwnevel tot de uiterst corrosieve azuraal damp, en dat alles in een draagbaar formaat ter grootte van een uitgegroeide kristalbloem.

De praktijk is helaas weerbarstiger en vooral natter. Tijdens een schermutseling op de grens van het Smaragdbastion der Dauwherauten bracht ik de NevelExtractor aan het werk: hij gromde, pulste en liet vooral veel lawaai horen, terwijl de luchtvochtigheid ter plekke met vijftig procent steeg. Na precies twaalf seconden verstikte het apparaat zichzelf in een sliert zelfgegenereerde mist, wat resulteerde in een klamme explosie van halfgeconcentreerde dauwnanieten. De lokale dorpsoudsten (gas- én vloeibaar) dropen letterlijk af, niet van enthousiasme, maar wegens acute condensatie. Mijn kristalvoorraad was met sneltempo onbruikbaar geworden; de zo begeerde iridotische fragmenten waren beslagen en ontdaan van elke glans.

Dat gestandaardiseerde mistpatenten het apparaat officieel hebben goedgekeurd mag een schandaal op zich heten, maar belangrijker: geen enkele enclave-bewoner waardeerde de plotselinge toename van zichtbare damp tussen de koepeldorpen. Alleen de mechanische wachtposten van de Echelons, vermoedelijk ongevoelig voor ironie, leken hun protocol van automatische verveling met extra inzet uit te voeren. Wie de pretentie heeft om mist uit het Iridotische Synclinaat te filteren, doet er goed aan eerst het Synclinaat zelf om toestemming te vragen – of beter nog: een goed regenpak te dragen.