ussen Nevel en Niets: Een Geest uit de Ruimte in het Hart van Luminar Hollistique
De redactie van De Kosmische Courant ging op pad in Luminar Hollistique en sprak met een werkelijk ongebruikelijke gast: een geest uit de ruimte. Terwijl de nevelige sfeer over het klankplein trok, deed de redactie een poging het ongrijpbare bestaan van deze ethere gast te peilen - met wisselend succes.
Interviewer Vilsh-Gamma Ehm, goedemorgen, of wat het ook is in uw staat. Mag ik u iets vragen over... nou ja, uw aanwezigheid hier in Luminar Hollistique?
Geest uit de Ruimte Goedemorgen is relatief, maar ik begrijp uw intentie. Aanwezigheid is precies mijn sterke en zwakke punt, dus ga gerust uw gang.
Interviewer Vilsh-Gamma Oké, dus... Waar kwam u vandaan voordat u een geest werd? Of was u er altijd al?
Geest uit de Ruimte Vroeger dreef ik tussen de fotonwouden rond Helix-Triax. Maar iets te dicht bij een defecte nanomistfabriek en, nou ja, hier ben ik. Niet helemaal met opzet, moet ik toegeven.
Interviewer Vilsh-Gamma Betekent dat dat u, ehm, overleden bent door nanomist? Of...
Geest uit de Ruimte Technisch gezien ja, hoewel 'overleden' nogal een beperking is. Ik noem het liever 'diffunderen'. Mijn materie werd plotseling aantrekkelijk voor subatomaire roekeloosheid. Plotseling ben je je massa kwijt maar niet je bewustzijn. Erg onhandig op feestjes.
Interviewer Vilsh-Gamma En nu? Wat doet u de hele dag als geest in Luminar Hollistique?
Geest uit de Ruimte Meestal observeren. Meeglijden over de Vloeibare Plint, indrukken absorberen uit de geurensyndicaten. Soms hack ik per ongeluk het klankplein, waardoor iedereen zijn eigen gedachten hoort galmen. Heb er één keer een verzoeknummer van gemaakt.
Interviewer Vilsh-Gamma Heeft u interactie met andere bezoekers? Of loopt men meestal om u heen?
Geest uit de Ruimte Interactie is ingewikkeld. Sommige amfibische nomaden denken dat ik een pr-truc ben, anderen zien me niet eens. Kinderen wijzen vaak, volwassenen proberen me te bestellen als attractie. Niemand weet waar ze moeten kijken.
Interviewer Vilsh-Gamma Weet u nog hoe het voelde om... substantieel te zijn?
Geest uit de Ruimte Tja, het probleem is dat herinneringen zich verspreiden als mist. Soms voel ik echo’s van gewicht, voeten in kiezels, geur van gebroken ammonia, maar het zijn flitsen. Alsof je een droom probeert vast te houden met handschoenen van plasma.
Interviewer Vilsh-Gamma Zou u terug willen keren naar een vaste vorm, als dat zou kunnen?
Geest uit de Ruimte Dat is... ehm... ja en nee. Stabiliteit klinkt aanlokkelijk, maar wie zou nog vrijwillig grenzen willen na totale vloeibaarheid? Aan de andere kant, het zou prettig zijn weer koffie te kunnen morsen.
Interviewer Vilsh-Gamma U klinkt niet bepaald gelukkig. Of nou ja, misschien meer... ongedurig?
Geest uit de Ruimte Ongedurig, zeker. Gelukkig niet. Maar ook niet ongelukkig. Woorden haken te veel in de materie. Als geest ervaar je vooral nuances van 'nog niet opgelost'.
Interviewer Vilsh-Gamma Ehm, is het lastig om hier... nou ja, zingeving te vinden? Tussen al dat spektakel?
Geest uit de Ruimte De zingeving is vloeibaar, net als de architectuur. Soms kijk ik naar een dansend zandpatroon en voel ik iets dat lijkt op tevredenheid. En dan verdwijnt het weer, zoals alles hier.
Interviewer Vilsh-Gamma U klinkt... een beetje geïrriteerd. Heeft u last van de Maskergarde of, eh, andere bureaucratie?
Geest uit de Ruimte Die Maskergarde! Hun geluidslimieten zijn een farce - denken ze echt dat een geest decibellen produceert? Ze blokkeerden me laatst in een nevelcorridor, met een formulier dat nergens op sloeg. Je hebt geen idee hoe frustrerend het is om niet eens een pen te kunnen vasthouden, laat staan iets in te vullen.
Interviewer Vilsh-Gamma Oh, sorry daarvoor... ehm, wilt u liever dat ik stop met vragen?
Geest uit de Ruimte Ach, het is beter dan onzichtbaar blijven. Maar als u nog zo'n vraag stelt over 'het licht aan het einde', dan ontkoppel ik uw geheugen permanent van uw schaduw.
Interviewer Vilsh-Gamma Ehm, dat lijkt me duidelijk. Laatste vraag dan: Wat wilt u dat men zich van u herinnert, als geest tussen al dit lawaai?
Geest uit de Ruimte Niets is blijvend in Luminar Hollistique. Maar als iemand ooit een koude rilling voelt in de Quai der Lichtgolven, hoop ik dat ze even glimlachen. En doorgaan.