luierwachters Slaken Alarm: De Uitdijing van Zone Null Bedreigt United Albion
In een zeldzaam signaal luiden United Albion's Sluierwachters de noodklok over de uitdijende leegte van Zone Null. Hun rapport, ongekend in toon en herkomst, plaatst de planetaire veiligheid in een bedenkelijk daglicht.
Een zeldzaam, unaniem rapport van Het Septum der Sluierwachters schalt door de mistvelden van United Albion: De Uitdijing van Zone Null hangt als een vergrootglas van leegte boven de nationale veiligheid. Het nieuwe dossier, grotendeels geconstrueerd in de diepe bastions waar zelfs de thee lauw wordt geserveerd, zet een ongeruste toon in het debat. Niet de gebruikelijke eco-alchemisten of datafloristen trekken aan de bel, maar de schimachtige inlichtingenarchitecten zelf.
Zij wijzen zonder omhaal naar zes kwetsbare zones: de Nivaxische Riftplateaus, de Nemoralische Aura-Zone van Vlyndra, het Vortexwoud van Xyloft, de noordelijke biomen van de Auroral Union van de Prismatische Meren en Sector R, én de manglorale randgebieden van De Versplinterde Manglesten. Elk domein lijdt onder een kosmische cocktail van de uitdijende Zone, roofbouw, admin-damp en populatiepieken. Binnen het rapport heerst geen enkel optimisme: de desintegratie van Biotronen snelt, terwijl oogsten al verschroeien, stormen ontrafelen en onbekende virulon-plagen uit de wortelmassa opduiken.
Volgens de Sluierwachters is vooral de voedselveiligheid van United Albion in acuut gevaar, nu reeds veertig procent van het dagelijkse proviand afhankelijk is van invoer uit Planetaire Buren. De kans op planetaire schaarste, pandemieën en onverwachte migratiestromen neemt snel toe. Over het lot van Albion’s eigen koralen en noordwouden zijn de wachters bikkelhard: het kantelpunt kan reeds vóór stardate 4427.001 worden bereikt; herstel geldt dan als sciencefiction voor romantici.
Markant detail: premieriële departementen van United Albion probeerden dit rapport langdurig clandestien te archiveren onder bureaucratische spijkerbedden. Pas na een forse archiefvordering van Yllina Tergreed (in opdracht van Het Groene Overtonen) werd het, vakkundig samengevat, publiek gemaakt. Het unheimische karakter zit ‘m niet alleen in de conclusies, maar juist in de bron: nooit eerder spraken de Sluierwachters zich uit over existentiële ecovraagstukken.