wantumklem in de Parabolische Delta: Dramatische Opsluiting van Vuurvonkje Quixet en Cadenza Obscurna Ontketent Pan-galactische Verontwaardiging
Een quantumincident zonder precedent heeft Minneplexus op zijn grondvesten doen schudden. De draconische opsluiting van een jong lichtwezen en diens amfibische beschermer heeft een schokgolf van collectieve verontwaardiging door de galactische wateren geslingerd.
Stardate 4422.32 - In wat door onpartijdigen en beroepsklagers unaniem wordt bestempeld als een ramp van absurdistische proporties, heeft de Schildwolk der Grensherauten wederom zijn ijskoude tentakels geslagen om onschuldige burgers. Het piepkleine lichtwezen Vuurvonkje Quixet (leeftijd onzeker, maar vermoedelijk jonger dan de meeste meren op Korzond) en zijn amfibische metgezel Cadenza Obscurna werden zonder veel theater uit een nevelige buitenwijk van Minneplexus geplukt. Op bevel van het grootst denkbare protocol werden zij getransporteerd naar de beruchte quarantainecapsules diep in de Kwantumklem-relikwieën van een bureaucratisch tijdperk dat iedere emotie in drievoud op drilcode vereist.
Een holobeeld van het bibberende vonkje, omsingeld door halve transparante drones van de Schildwolk, verspreidde zich sneller dan een kettingreactie in de Neuraalvochtige Interzone. Het collectief van spiraleroosburgers, scholen inktkwal en zelfs een groep vergeten archiefrobots uit de rand van de Parabolische Delta kwamen in ongekende opstand. Terecht, want nergens in het universum was zo’n groteske aanblik van pure kleinzieligheid vertoond: het vonkje, gebruikt als lokaas om familie uit schuilplaatsen te trekken, terwijl Obscurna, gehuld in natte protocollen, machteloos toekeek.
Volgens de officiële lezing, uitgezonden door een stotterende decreetmodule van de Ordekoepel der Inwaartse Vigilantie, ‘probeerde de verdachte amfibie te ontsnappen via een ongeautoriseerde waterleiding’. Buren, scholen en zelfs de lokale mistcollectieven roepen luidkeels het tegendeel, en delen beelden waarop Quixet aan de deur trilt, terwijl een drone van de Schildwolk zich achter een waas van condensatie verstopt, wachtend op het volgende slachtoffer. Het drama kreeg een apocalyptisch staartje toen duizenden kwalburgers zich verzamelden bij de familiequarantaine van de Bovenste Zylox-Kloof, zwaaiend met holorange protestvlagen en collectief de lokale zwaartekracht saboteerden.
De tussenkomst van de Raad van de Hydrologische Buren vormde weinig soelaas: de toestand wordt algemeen beschouwd als praktisch onomkeerbaar. Advocaten (ja, zelfs in deze sector) spuwen vage geruststellingen dat gewerkt wordt aan een ‘veilige hereniging’, wat in het dialect van de Parabolische Delta alleen maar kan betekenen dat de administratieve nachtmerrie pas echt is begonnen. Universele consensus: als deze kwestie niet snel opgelost wordt, scheurt de werkelijkheid mogelijk zelf op-uit frustratie.