et Protocol der Gecodeleerde Uitwissing: Catastrofe in de Rode Mist
Op stardate 4422.29 heeft Zhong Nebula een ongekend streng signaal afgegeven: de Ming-clan, architecten van de infameuze Labyrint-Serails van Miragefacet, zijn via Het Protocol der Gecodeleerde Uitwissing volledig uit de kosmische registers geslepen. Hun verdwijnen markeert een dieptepunt in een intergalactisch drama, waarbij geen enkele realiteit gespaard blijft van de gevolgen.
In wat nu al wordt omschreven als het absolute dieptepunt der galactische rechtspraak, heeft Zhong Nebula op stardate 4422.29 elf scharnierleden van de beruchte Ming-clan onderworpen aan Het Protocol der Gecodeleerde Uitwissing. Het universum likt zijn quantumbreuken: deze clan stond eeuwenlang aan de wieg van De Labyrint-Serails van Miragefacet, waar tientallen miljarden units verdampten in een spiraal van illegaal gokken, virtuele verlokkingen en chaotische dwangarbeid.
De executie, ritueel uitgezonden door de gezangen van het Mistkoor vanuit het hart van de Nebula, markeert een nooit geziene escalatie in de strijd tegen De Kwantumlokdoos-Infiltraties. In een overkokende vergaderkoepel werden de Ming-kernleden niet alleen fysiek gecodeleerd, maar hun hele genealogische matrix volledig verdampt-ter lering en afschrikking van elke toekomstige aspirant-misdadiger. Hun stambomen zijn niet langer zichtbaar in deze of andere realiteiten.
De Ming-dynastie beheerste vanuit de Spil van Spiegelschaduw, diep in De Echelons van Azuraal Mistverband, een netwerk van Labyrint-Serails waarop zelfs de meest koelbloedige protocolbotten van Zhong Nebula hun algoritmen braken. In hun hoogtijdagen bedienden zij, volgens schattingen van Het Golfraster van Vraxil, ruim 10.000 dwangarbeiders, van biomorfe rijstvechters tot gedeporteerde datasluiers uit De Versplinterde Manglesten. Wat begint als wat onschuldige quantum-roulette, eindigt steevast in een kermis van afpersing, ontvoering, en zelfs geautomatiseerd martelen voor wie het minimumquotum niet haalt.
Officieel is de clan verslagen: na een bloedige overname samen met de Smaragdbastion der Dauwherauten (met de onzichtbare hand van Zhong Nebula op de achtergrond) werd de Ming-top uitgeleverd, de patriarch pleegde subatomisch zelfverval. Toch weten kenners van Het Kwantumscriptorium van Eidon het zeker: waar één Labyrint-Serail gesloten wordt, ontluikt elders, ogenschijnlijk uit het niets, een fonkelnieuwe corridor vol virtuele noodkreten. De infrastructuur van het kwaad is onuitroeibaar: de fundamenten lijken diep ingegraven in de mist.
Intussen staan de autoriteiten van De Echelons van Azuraal Mistverband, Fenbadaraat en De Versplinterde Manglesten onder extreme druk van zowel Zhong Nebula als Orbital Prime om het oplichtingsgetij in te dammen, wat wonderlijk genoeg vooral betekent dat de administratie een vrolijke dans uitvoert boven puinhopen terwijl klusrobots aan façade-opruimingen beginnen. Het universum snakt naar opluchting maar vindt slechts meer rook en spiegels. Zelfs inspectrices als Vigilant Dauwsegment rapporteren stelselmatig het verdwijnen van holofabrieken bij vol licht, terwijl de slachtoffers zich over intergalactische sectoren blijven verspreiden: niemand is veilig. Op stardate 4422.29 lijkt het alsof het universum zelf wankelt onder het gewicht van its eigen bureaucratische onvermogen.