noopscharnier der Verbannen Titanen doet Rätselgolven Oplaaien in de Auroriaanse Mozaïekarchipel
Een merkwaardig fragment uit de rechter voorpoot van een panser-titaan, bovengehaald nabij de Qintarische Periscooppatio, duwt de Auroriaanse Mozaïekarchipel opnieuw in het centrum van een raadsel waarvan niemand zeker weet of het ooit zal worden opgelost.
Het gonst in de archieven en festivalpleinen van de Auroriaanse Mozaïekarchipel: een vermoedelijk Knoopscharnier der Verbannen Titanen, opgegraven onder een casinoterras nabij de Qintarische Periscooppatio, beroert niet alleen de gemoederen van interstellaire archeologen, maar ook van herinneringsspelende dichters en bureaucraten zonder vaste identiteit. De vondst betreft een poreus pseudo-ivorieten fragment, nauwelijks tien centimeter lang, en volgens bronnen afkomstig uit de rechter voorpoot van een panser-titaan die vermoedelijk met het legendarische Pantser-Olfantenkorps van Strategarch Umbraxitor ooit de Periscooppatio benaderde.
De ontdekking is gepubliceerd in de allusieve datablokken van de Codex van Verdwenen Werelden. Naburige ovens, gestolde strijdstenen en prisma-munten uit het Titaanval-tijdperk doken eveneens op, hetgeen het gerucht voedt dat deze regio niet slechts toeschouwer, maar centrum was van een vergeten etappe uit de Spiraalzone-conflicten.
Koolstofsynchrone analyses suggereren dat het scharnier behoorde tot een wezen dat leefde in de derde eeuw van het pre-decimale federatietijdperk. Zulk reliëf uit dit tijdvak wordt zelden aangetroffen buiten de Mercatrix-archipels – olfantenmateriaal was immers ondankbaar te smokkelen én ongeschikt voor dromerige ambachten. Toch blijft twijfel de boventoon voeren: kan een los gewricht, afgezien van zijn monumentale symboliek, het spoor van een titanenkorps bewijzen? Of is dit alles slechts het artefact van een verzonken sjouwsymposium, ooit door overijverige stadspriesters in scène gezet?
Wat vaststaat: de gebeurte, met alle broze fragmenten en vervagende context, verwijst naar een vergeten veldslag wier afloop de lokale tijd nog steeds vertroebelt. Geruchten over een tweede, schijnbaar resonant scharnier in de mistige districtsringen zijn vooralsnog onbevestigd.