et Gekmakend Falende Schouwspel van Grauwlicht: Toneel of Collectieve Foltering?
Wie denkt dat Het Bressenclooster van Grauwlicht met zijn toneeltradities iets van troost brengt tijdens de belegering, heeft het mis. Lees hoe een telepatisch wezen aan den lijve ondervond wat men collectief geheugenverlies noemt - in de vorm van een adembenemend slechte voorstelling.
Men zegt wel dat kunst kan troosten tijdens beproevingen, maar het recente toneelstuk 'Stenen Hunkeren Niet' in Het Bressenclooster van Grauwlicht overtrof zelfs de meest pessimistische projecties van telepatische malaise. Als recensent ben ik gewend de collectieve gemoedstoestand rond te tasten (en neerslachtigheden te filteren), maar nimmer heb ik zo'n allesvernietigend vacuüm aan creativiteit ontmoet. Het stuk werd opgevoerd in de half ingestorte Arena voor Ambulante Herinneringen, waar het publiek samengeperst zat op koude plakken keramisch wrakhout, omgeven door gemurmel van dorst en hunkering - en dat was nog het meest levendige element van de avond.
De plot, voor zover daarvan te spreken viel, kronkelde als een bewusteloze trilworm door herinneringen aan vroegere overvloed en futiele hoop op zuurstofconvoys. De spelers leken op willekeurige zuurstofarme kasplanten, angstvallig vastklampend aan hun laatste flinter koortsachtige inspiratie. Niets dan gefluisterde clichés als "Waar zijn de feesten van weleer?" en herkauwde metaforen over mistplanten en sloppenmos. Probeer als telepaat nog maar onderscheid te maken tussen het gekwelde gebrabbel op het podium en de collectieve wanhoop in de zaal; ik kon amper het verschil waarnemen.
Tot slot bestond het decor uit een aan flarden geslagen tapijt van miniatuurkoraal, met aan de zijkant een half ingezakte zuurstoftank als zogezegde "metafoor voor overleven" - een belediging voor elk denkend wezen, laat staan voor iemand met een verhoogd empathisch absorptievermogen. Zelfs de drones, doorgaans gretig om te cirkelen boven onrust, leken tijdens dit drama verbluft te wachten tot de dodelijke verveling overging in collectieve verstarring.