itanie van Stilstaande Spiralen: Spoorcatastrofe Slaat Kosmos Lam
Catastrofaal! De Litanie van Stilstaande Spiralen verlamt het Oogonische Kwadrant. Een driedaagse hyperrailstaking – na dodelijke ontsporingen – heeft het universum in collectief rouwprotest gestort. Gaat het spoor ooit nog rijden, of sterft de kosmos in administratieve verlamming?
Op stardate 4422.40 is de Intergalactische Federatie ontwaken in hun grootste nachtmerrie: De Litanie van Stilstaande Spiralen legt het hart van het hyperrailnetwerk voor maar liefst 3 cycli lam. Met een dreun die de oude maskermuren van de Centrala Synapseion deed wankelen, vielen de spoorsegmenten gezamenlijk stil. Niet geplande ophopingen van ongerijmde klachten piepten door het systeem, terwijl de ether werd gevuld met collectief mechanisch gejammer. Sector-Kernmeester Vynth Gorm, statig als altijd, vond eindelijk gehoor voor zijn titaan-vermoeiende waarschuwingen: 'Men heeft niet geluisterd tot het apocalyptische geschal der alarmbellen.' Twee dodelijke ontsporingen vorige maand, waaronder De Splijting van het Spiraalspoor nabij de Qintarische Periscooppatio, kostten tientallen passagiers hun essentiële houdbaarheid en katapulteerden het vertrouwen onder de lichtsnelheid.
Vermoeide transcripties uit het Transversum der Geklonken Petities zijn opgedoken: talloze brieven waarschuwden voor de sluipende erosie van veiligheid en onderhoud. Gorms klachten werden doorgaans zwaarder gewogen dan Het Loopvlies van Onbegrepen Knoopwegen zelf, maar drukte zelden een stempel op het beleid. 'We waren pioniers, een voorbeeld voor het hele Auroriaanse Mozaïekarchipel! Nu resten slechts defecte rails en aanzwellend collectief geklaag,' bromde Gorm tijdens een persritueel in het bevende Axia Grand Nexus.
Ooggetuige Gravitus Wagonus, nog trillend in zijn ammonietische kern, doet verslag van het onheil: 'Mijn spiraalschijf stond scheef na het inferno, reizigers klonken - letterlijk - buiten hun compartiment. Er is geen woord voor deze rampzaligheid, behalve misschien dat dit universum nu officieel ontspoord is.' Wagonus maakt melding van trillingen, verloren koffers en een gevoel dat zelfs in de Zwenkvalleiën zelden voorkomt: koude kosmische déjà vu. Slechts de vermolmde voorschriften, ooit gebeiteld door de Raad der Slaperige Spoorambtenaren, getuigen vandaag nog van een tijd waarin men dacht dat onderhoud optioneel was.
Pogingen tot crisisoverleg tussen Convocator Hexaspoor en de leiding van Het Loopvlies van Onbegrepen Knoopwegen misten elk effect: 'Constructief, vast, maar uiteindelijk loos als een verlaten monitor die informeert over de vorige ramp.'