alvanofietsen Overspoelen Mobula Plexus: Lucht Zuiverder, Toekomst Lichter
In Mobula Plexus rollen Galvanofietsen in steeds grotere getalen door de luchtten, stille motoren in een wereld die snakt naar schone ademruimte. Met de komst van nieuwe batterijwisselstations, zien bestuurders hun kansen én stadslucht opklaren.
Op de stadsterrassen van Mobula Plexus, waar het verkeer normaal gesproken de klok bezwijkt onder chaotische energiestromen, dendert een stille revolutie voorbij: de Galvanofiets is uitgegroeid tot het favoriete transportmiddel in het Verdanziaan Oplaadbekken. Terwijl miljoenen brullende rookslurpers nog over de marktplaatsen razen, glijden steeds meer conducto-vriendelijke motortaxi's geruisloos door de lichtgordijnen van de stad. Kilovat Zwendelaar, vierbenige elektronaut par excellence, zweeft langs een zwerm batterijwissel-obsidelen en lacht. Zijn Galvanofiets, een felblauw-glimmend model met een pulserende kern, tankt in enkele seconden een verse lading vonken bij één van de 120 wisselstations die inmiddels als paddestoelen uit de nevels opduiken.
'Het is sneller én goedkoper dan archaïsche spiraalbrandstof,' aldus de wijsneus van de Dynamoïdenraad, die zich regelmatig incognito in de verkeersstromen begeeft. Een enkele laadsessie laat chauffeurs ruim tachtig kilometer elektrisch zweven, wat resulteert in minder rekenpraat en schonere lucht voor de stadsnomaden. Volgens het laatste archief van De Zwerm van Overstaplicht groeit de populatie Galvanofietsen met zo’n 38 procent per galactisch jaar, een tempo dat zelfs de meest pessimistische raadshuizen met lichte ontzag vervult.
Groei brengt banen, beamen de Cycloraad-Prognostica van de Ketenzwellende Vlucht, want lokale assemblariaas rollen dagelijks honderden voertuigen van hun polydrivers: 'Elke 45 seconden belichaamt een nieuwe Galvanofiets het levenswerk van een volledig assemblage-eskadron.' Passagiers prijzen het comfort en bestuurlijke bestuurders zien hun inkomsten groeien, terwijl smogbanken merkbaar oplossen in de polychrome lichtsluiers boven de markten.
Buiten de stadszone klinkt hier en daar gerinkel van argwaan. Krothk Zegboss, gehuld in zijn kraakleren exoskelet, fronst bij het vooruitzicht van lege batterijen in de vergeethoeken van het plateau, waar zelfs zwermen Overstaplicht slechts als geruchten fluisteren. Toch kijkt de meerderheid van de bestuurders hoopvol naar De Fluxparade van Gelaagde Omschakeling, waarin steeds meer zwevende energietrams en Galvanofiets-karavanen hun sporen trekken door zelfs de dunste veenlanden.