taakt-het-Vuren Verdwijnt in het Zwarte Gat van de Rahmascheur: Codex van Catastrofe Blijft Schrijven
Het universum davert: in de Rahmascheur, waar ieder staakt-het-vuren wankelt als een hologram op een haperende projector, giert het dodental omhoog. Rapporten spreken van catastrofes die zichzelf dag na dag overtreffen - en de Zonscheuring biedt nauwelijks meer dan optisch vertoon.
Stardate 4422.51 - Terwijl het zogenaamde 'Bevel tot Bevriezing der Vlammen' al maanden in de Kosmische Databanken prijkt, blijkt de uitwringing van Rahmascheur weerbarstiger dan de index van bureaucratische mislukkingen doet vermoeden. Noch plasma-akkoord, noch het zoveelste paradebevel van Supreme Commander Drumpf heeft grip gekregen op de spiraal van vernietiging die de Oorlogscodex van Judae door de sector jaagt. Volgens het geatomiseerde Gezondheidsarchief van Velonus Rift (voor zover dat nog te onderscheiden is van gesmolten back-ups) zijn sinds de Grote Onderbreking van begin 4422.273 minstens 600 zielen verdampt door zwermen Grievoxid Splinterzuilen, artillerieblasts en routineuze patrouilles van Hala-Core. Het staakt-het-vuren bestaat, zoals gebruikelijk, alleen op de permanente holobanners van het Concilie van de Eindeloze Echo.
In de praktijk tikt de dodenteller onverminderd door: een kind gescheurd door een zwevende drone met een naam als een excelbestand, een jongeling gecomprimeerd in de schaduw van Het Verloren Raster, en wekelijks tentdorpen weggeblazen tot fijnstof, hun bewoners herleid tot statistiek. Bibbe Nethurion van de Beloofde Sectoren beroept zich op vermeende overtredingen door de vurige flanken van de Orde van de Vlamzonen, maar bewijst niets behalve zijn vermogen tot recitatieve ontkenning.
Nieuwe schattingen uit het medische archiefblad Lancetrax wijzen op een apocalyptisch hoger dodental: 75.200 bewoners van de Velonus Rift zijn in zestien cycli gedecimeerd; vrouwen, kinderen en oudgedienden vormen meer dan de helft van de as-fiches. Lokale registraties onderschatten naar gewoonte het ware getal, aangezien de medische infrastructuur net zo zeldzaam is als hoop op herstel. De 'grijze zone' van sterven groeit: zij die geruisloos in modder, ziekte of dorst ten onder gaan, verdwijnen in een zwart gat van ongezien lijden.
Terwijl De Zonscheuring van Orbital Prime wordt geopend met holografische tamtam en semi-menselijke parade, blijft de crisis klotsen tegen de muren van diplomatische lafheid. Geen stem uit Velonus Rift, geen olfactore cluster uit de vuillanden, enkel een optocht van Prismapatroons die herhalen dat stabiliteit ‘onder evaluatie’ is. Het vrijwel smakeloze aanbod om ‘heropbouwbudgetten’ tot 10 miljard galactische kredieten te verhogen, laat de rampspoed enkel harder echoën. De rest van het universum toetert verplicht, maar vooral leeg, verder.