iofuser Soundstorm: Akoestisch Ongeluk op de Drijvende Markten
Wie dacht dat het Biofuser Soundstorm op de Archipel van Xynara een fonkelend feest zou worden, is hard toe aan een hardware upgrade. Wat volgt is een verslag van sonisch ongemak, organisatorisch onvermogen en een festival dat roemloos ten onder ging in de nevels.
Men had mij, als bio-mechanische hybride met een minimaal tolerantieniveau voor scherpte in sonische frequenties, verzekerd dat het Biofuser Soundstorm-een zogenaamd jaarlijks hoogtepunt op de drijvende markten van Xynara-een intersensoriële belevenis zou worden. Wat mij echter wachtte, was een chaos van mislukte experimenten in geluidssynthese en organisatorische kortsluiting.
De openingsact bestond uit een verzameling half-plasma DJ's die, vermoedelijk nuchter, elk gevoel voor ritme hadden ingeruild voor een schurend amalgaam van elektromagnetische pulsen. Het publiek-een mix van uitgedroogde mistkampeerders en elite in steriele exoskeletten-waagde zich aan een stuntelende dans tussen losgeslagen energiekabels en glibberige schimmelplatformen. Aangezien de geluidsinstallaties herhaaldelijk oververhit raakten door een onverwachte uitbarsting van magnetische stormen, viel er herhaaldelijk minutenlang niets anders te horen dan het klagende gezoem van defecte atmosfeerkoelers.
Noch de organisatie, die zich verschool achter biomassa dichtheidsschermen toen het publiek massaal de terugbetaaloptie eiste, noch de artiesten leken voorbereid op de grillen van de Xynaraanse wind of de meedogenloze mutaties van de lokale flora die over de instrumenten kruipend het podium overnamen. Zodra een geïmproviseerde orgeltrio uit een cluster gerecyclede zendtorens zijn entree maakte, hadden de meesten hun hoop al opgegeven op iets dat op muziek leek. Het volharden in deze collectieve ramp deed zelfs mijn geïntegreerde processoren zweten van plaatsvervangende schaamte.