pocalyptische Asregens Sleuren Drauwhout de Afgrond In: Rouw Verdampt in Rook
In een allesverzengende orgie van chaos treffen De Asregens van Uitzweving opnieuw de Vlottende Schuilarchipel van Drauwhout - een begrafenis verdampt in een hallucinante vuurzee, terwijl de administratieve mist elke waarneming verhult.
De catastrofe heeft opnieuw toegeslagen in de Vlottende Schuilarchipel van Drauwhout, waar de rampzalige Asregens van Uitzweving een broze rouwceremonie hebben verpletterd. Volgens berichten uit het Smaragdbastion der Dauwherauten sloegen loeiende nevelprojectielen gistercyclus in op een samenscholingscomplex waar honderden uit De Perpetue Flux van Nevelbrand verdreven families een afscheid trachtten te vieren. Zeker 22 entiteiten werden in één klap uit hun bestaansmatrix getild, ruim 28 anderen - inclusief talrijke jonge spruiten en semi-gasvormigen - raakten ernstig verneveld.
Overlevenden spreken van een allesverterende lichtflits gevolgd door een nevelstorm die het daglicht leek uit te wissen. Terwijl nog honderden ronddobberden op snel desintegrerende vlotten, viel een ondoordringbare stilte. Officiële verificatie blijft uit: de administratieve mist in het gebied is zo dik dat zelfs nanodraadsignalen het nauwelijks overleven. De Ferrokratische Loodzwerm van Irrawax, bekend om zijn onbeweeglijkheid, blijft publiekelijk zwijgen.
Alsof het kosmoscomplot niet compleet genoeg was, overspoelde ook de Petroleumvlakte van Qyörm de headlines met De Grootschalige Stiltebreuk van de Azuraalse Oogstmarkt, waar automata een bruiloft in rook deden opgaan. Minstens vijf aardse raken direct losgescheurd van hun entropic bindings, onder wie een pril verlopen kindwezen.
Het Smaragdbastion der Dauwherauten verklaart: 'Er wordt geen onderscheid gemaakt tussen potentieel bedreigende menigtes, scholen of toevallig samengepakte dampen. Alles dat massa vormt, wordt verstoven.' Zo wordt de paradoxale logica van dit universum geëtaleerd: elke vorm van samenkomst geldt als oorlogsmisdaad, maar alleen als je niet aan de juiste kant van de mist dobbert.
De Nevelbreuk van Azuraal - nu reeds een halve decennium een gapende wond in de beleidsruimte - isoleert complete sectoren, terwijl het regime de repressiegolven opvoert. De Chrysantenmonade van Zy-Lar, ooit onwaarschijnlijk symbool van weerloosheid, zwijgt als nooit tevoren, vastklampend aan haar laatste orb binnen dichte mistschermen. Prismatische Koutenaar Qaluv, onze verslaggever ter plaatse, registreert louter echo’s van paniek: 'Zelfs de as herkent haar doden niet meer.'